Peptydy z łososia vs serwatka: +13 % ferrytyny w 8 tygodni (pilotaż na 14 osób)
Małe norweskie badanie wykazało, że 12 g dziennie hydrolizatu białka łososia podnosi ferrytyn o ok. 13 % i liczbę czerwonych krwinek o ok. 7 % w porównaniu z serwatką po ośmiu tygodniach. Wyniki sugerują niższy poziom zapalenia, lepsze wskaźniki glikemiczne i korzystniejszą kompozycję ciała, ale badanie obejmowało jedynie 14 osób i było sponsorowane przez przemysł, więc jest raczej sygnałem niż dowodem. Oto, czym są peptydy z łososia, co wykazało badanie, jak różnią się od kolagenu i dlaczego warto zachować ostrożność.
Peptyd miedziowy GHK‑Cu może regulować sieci genowe stojące za naprawą skóry
GHK‑Cu, miedziowy peptyd obecny w niezliczonych serum, wykazuje działanie znacznie wykraczające poza nawilżanie skóry. Przegląd literaturowy z 2018 r. sugeruje, że nowe dane o ekspresji genów mogą wyjaśniać, jak tak mała cząsteczka wpływa na syntezę kolagenu, naprawę tkanek, kontrolę zapalenia oraz naprawę DNA. W artykule przedstawiam, co naprawdę wynika z badań nad starzeniem się skóry i regeneracją oraz gdzie kończy się dostępny dowód. Zanim uwierzysz w medialny szum, zapoznaj się z praktycznymi zastrzeżeniami dotyczącymi stosowania miejscowego i z tym, co przegląd może, a czego nie może udowodnić.
Epithalon włącza telomerazę w komórkach — ale nie u ludzi
Cztero‑aminokwasowy peptyd rzekomo uruchamia gen kodujący telomerazę – enzym, który w większości komórek dorosłych jest wyciszony – i wydłuża telomery w ludzkich komórkach. To odkrycie napędza hype wokół Epithalonu jako środka długowieczności. Badania odbyły się jednak na fibroblastach płodowych w probówce, a nie na ludziach, a wzmianka o przedłużeniu życia to jedynie hipoteza. Oto, co naprawdę pokazało badanie z 2003 roku, czego nie mówi i jak to odczytać przed zakupem.
2,5 g peptydów kolagenowych zmniejsza zmarszczki wokół oczu o 20 % po 8 tygodniach
Kolagen jest jednym z najczęściej wyszukiwanych suplementów piękności i długowieczności, ale niewiele produktów ma wyniki oparte na badaniach z placebo. W badaniu obejmującym 114 kobiet w wieku 45‑65 lat, 2,5 g dziennie specyficznego bioaktywnego peptydu Verisol zmniejszyło objętość zmarszczek wokół oczu o 20 % w porównaniu z placebo po 8 tygodniach. Biopsje wykazały 65 % więcej prokolagenu typu I i 18 % więcej elastyny, podczas gdy wzrost fibryny o 6 % nie był istotny statystycznie. Efekt utrzymywał się jeszcze 4 tygodnie po ostatniej dawce. Wyniki dotyczą jednak jednego konkretnego peptydu i jednej grupy, nie wszystkich proszków kolagenowych.
MOTS‑c wyjaśnione: 16‑aminokwasowy peptyd mitochondrialny, który aktywował AMPK i chronił myszy przed otyłością wywołaną dietą
MOTS‑c to mały, 16‑aminokwasowy peptyd zakodowany w DNA mitochondriów, a nie w jądrze. W badaniu z 2015 r. opublikowanym w *Cell Metabolism* wykazano, że aktywuje AMPK w mięśniach i chroni myszy przed otyłością oraz insulinoopornością wywołaną dietą. MOTS‑c stał się jedną z najczęściej przywoływanych nazw w środowisku peptydowym i biohackingu. Należy jednak podkreślić, że były to jedynie badania na myszach i na poziomie molekularnym – nie ma danych klinicznych u ludzi, a MOTS‑c nie jest zatwierdzonym lekiem. W tym artykule wyjaśniamy, czym jest MOTS‑c, jak prawdopodobnie działa poprzez szlak kwasu foliowego i AMPK oraz jakie wnioski można, a jakich nie należy wyciągać.
BPC‑157 i naprawa ścięgien: co pokazują badania FAK‑paxillin i czego nie pokazują
BPC‑157, 15‑aminokwasowy peptyd popularny w internetowych kręgach „leczenia”, ma za sobą dobrze cytowane badanie z 2011 r., które buduje jego reputację w kontekście naprawy ścięgien. Naukowcy wykazali, że przyspiesza wzrost fibroblastów ścięgnistych, poprawia ich przeżywalność w stresie oksydacyjnym oraz zwiększa migrację – prawdopodobnie poprzez aktywację szlaku FAK‑paxillin. Nie zwiększa jednak bezpośrednio proliferacji komórek, a wszystkie wyniki pochodzą z tkanek i komórek szczurzych w warunkach laboratoryjnych. Artykuł wyjaśnia, dlaczego nie stanowi to dowodu skuteczności u ludzi oraz omawia niezatwierdzony status regulacyjny peptydu.