Grzybowa „witamina długowieczności” podniosła NAD⁺ u starzejących się szczurów dzięki przełącznikowi H₂S
Ergothioneina, związek występujący w grzybach i potocznie nazywany „witaminą długowieczności”, wreszcie otrzymała mechanistyczne uzasadnienie. W badaniu opublikowanym w Cell Metabolism podawanie ET starszym szczurzym wydłużyło ich przebieg na bieżni, zwiększyło unaczynienie i masę mięśniową oraz podniosło poziom NAD⁺ w mięśniach. Efekt został powiązany ze szlakiem dwutlenku siarki (CSE, persulfidacja i enzym cGPDH). Usunięcie CSE lub cGPDH anulowało korzyści. Należy jednak pamiętać, że są to wyniki z badań na zwierzętach i w warunkach laboratoryjnych, a skuteczna dawka dla szczurów odpowiadałaby mniej więcej dziesięciokrotności typowych dawek suplementacyjnych u ludzi.
Fisetyna senolityczna wydłużyła życie myszy — dowód u ludzi nadal brak
Fisetyna, roślinny flawonoid, okazała się najpotężniejszym senolitykiem wśród dziesięciu związków przebadanych w szeroko cytowanym badaniu z 2018 r. opublikowanym w *EBioMedicine*. U starzejących się myszy podanie w późnym wieku obniżyło markery starzenia, złagodziło patologie związane z wiekiem i wydłużyło zarówno medianę, jak i maksymalny czas życia. Wyniki pochodzą jednak wyłącznie z badań na myszy i w probówkach – nie ma jeszcze dowodów klinicznych u ludzi.
Epithalon włącza telomerazę w komórkach — ale nie u ludzi
Cztero‑aminokwasowy peptyd rzekomo uruchamia gen kodujący telomerazę – enzym, który w większości komórek dorosłych jest wyciszony – i wydłuża telomery w ludzkich komórkach. To odkrycie napędza hype wokół Epithalonu jako środka długowieczności. Badania odbyły się jednak na fibroblastach płodowych w probówce, a nie na ludziach, a wzmianka o przedłużeniu życia to jedynie hipoteza. Oto, co naprawdę pokazało badanie z 2003 roku, czego nie mówi i jak to odczytać przed zakupem.
Tygodniowa podaż rapamycyny przez rok: bezpieczna, ale czy zmniejszył się tłuszcz trzewny?
Czy cotygodniowe podawanie rapamycyny może ograniczyć tłuszcz trzewny i wydłużyć zdrowe życie? Badanie PEARL, obejmujące 48‑tygodniową interwencję u zdrowych dorosłych, nie wykazało istotnej zmiany w tym wskaźniku, a profil bezpieczeństwa był porównywalny z placebo. Niektóre wyniki wtórne – wzrost masy beztłuszczowej i zmniejszenie bólu u kobiet przy dawce 10 mg, lepsze samopoczucie emocjonalne przy 5 mg – są interesujące, lecz opierają się na podgrupach i ankietach samo‑zgłoszeniowych. Należy mieć na uwadze, że użyto specjalnie przygotowanej formuły, a nie komercyjnego leku.
Suplementacja witaminą D3 spowolniła utratę 140 par zasad telomerów w 4‑letnim badaniu RCT
Duże, randomizowane, podwójnie zaślepione badanie kontrolowane placebo wykazało, że czteroletnia suplementacja witaminą D3 zmniejszyła przyspieszenie skracania telomerów o około 140 par zasad. Wyniki pochodzą z amerykańskiego badania VITAL, w którym uczestnicy przyjmowali 2000 IU dziennie. Efekt był skromny i graniczny pod względem istotności (p = 0,039), a długość telomerów jest jedynie pośrednim wskaźnikiem, a nie dowodem na dłuższe życie. Kwasy omega‑3 nie wpłynęły na telomery. Poniżej szczegóły, ograniczenia i praktyczne rekomendacje.
Omega‑3 spowolniło biologiczne starzenie o około 3 miesiące w 3‑letnim badaniu RCT
W randomizowanym badaniu z udziałem 777 osób w wieku 70 lat i więcej wykazano, że 1 g dziennie omega‑3 opóźniło kilka zegarów epigenetycznych o około 3 miesiące w perspektywie trzech lat. Połączenie omega‑3 z witaminą D (2 000 IU/dzień) oraz prostym programem ćwiczeń przyniosło dodatkowe korzyści na zegarze PhenoAge. Efekt jest niewielki, analiza została przeprowadzona post hoc, a zegary epigenetyczne są jedynie markerami pośrednimi, nie dowodząc wydłużenia życia. Artykuł podaje dokładne liczby, ograniczenia oraz praktyczne dawki, a także wskazuje, kiedy warto skonsultować się z lekarzem.
Wapniowy alfa‑ketoglutaran wydłużył życie samic myszy nawet o 16,6 %. Co to naprawdę oznacza (i czego nie oznacza) dla ludzi
Badanie z 2020 r. opublikowane w *Cell Metabolism* wykazało, że podawanie 2 % diety wapniowego alfa‑ketoglutaranu (CaAKG) starszym samicom myszy wydłużyło medianę ich życia o **16,6 %** i zmniejszyło oznaki osłabienia. U samców efekt był mniejszy (10,5 %) i nie osiągnął istotności statystycznej. Autorzy powiązali korzyść z obniżeniem ogólnoustrojowego zapalenia i wzrostem poziomu IL‑10, ale badanie dotyczyło wyłącznie myszy i nie dowodzi, że AKG wydłuża życie ludzi. Poniżej wyjaśniamy, co naprawdę pokazują wyniki, jakie są ich ograniczenia i dlaczego CaAKG powinien pozostać na liście obserwacyjnej, a nie w zatwierdzonym protokole suplementacyjnym.
Codzienne spożycie 1 000 mg rybonukleotydu nikotynowego podnosi poziom NAD+ w krwinkach o około 60 % u starszych dorosłych – badanie randomizowane
W przekrojowym, podwójnie zaślepionym badaniu opublikowanym w 2018 r. w *Nature Communications* podano rybonukleotyd nikotynowy w dawce 500 mg dwa razy dziennie (czyli 1 000 mg / dzień) przez sześć tygodni zdrowym, średnio‑ i starszym dorosłym. Suplement był dobrze tolerowany i zwiększył poziom NAD+ w komórkach układu odpornościowego krwi o ok. 60 % w porównaniu z placebo. Badacze odnotowali także wstępne sygnały sugerujące obniżenie ciśnienia tętniczego i zmniejszenie sztywności tętnic – obserwacje, które traktują jako wstęp do dalszych badań, a nie jako udowodnione korzyści. W artykule wyjaśniamy, dlaczego uważa się, że NAD+ spada z wiekiem, co dokładnie zrobiono w ramach badania oraz jakie wnioski (a jakich nie) można wyciągnąć w kontekście efektów klinicznych i długowieczności.
Tauryna – tani aminokwas, który wydłużył życie myszy nawet o 12 % i którego poziom spada z wiekiem u ludzi
Badanie z 2023 r., opublikowane w *Science*, wykazało, że poziom tauryny we krwi spada wraz z wiekiem u myszy, małp i ludzi. Suplementacja tauryną u myszy w średnim wieku zwiększyła medianę długości życia o około 10‑12 % oraz poprawiła ich stan zdrowia. Związek wydaje się hamować starzenie komórkowe, uszkodzenia DNA, dysfunkcję mitochondriów i przewlekłe zapalenie. Dane dotyczące ludzi są jedynie obserwacyjne, a podane dawki dla myszy przekładałyby się na kilka gramów dziennie u człowieka, więc dowody są dalekie od ostatecznego potwierdzenia. Poniżej przedstawiamy najważniejsze wyniki badania, omawiamy proponowane dawki i wyjaśniamy, dlaczego naukowcy podkreślają potrzebę dalszych prób klinicznych.