„Rapamycyna nie dociera do mózgu” jest jednym z najczęściej powtarzanych twierdzeń w kręgach długowieczności, a nowy przegląd wskazuje, że opiera się na błędnym pomiarze. Lekarstwo rzadko wykrywane jest w płynie mózgowo‑rdzeniowym, ale autorzy wyjaśniają, dlaczego to nie oznacza, że nie dociera do tkanki mózgowej. Próbki glejaka, kontrola napadów w zespole torbieliowatości, skany PET w chorobie Alzheimera i przepływ krwi u nosicieli APOE4 wskazują na rzeczywistą aktywność w mózgu. Głównym haczykiem jest to, że nikt nie zmierzył bezpośrednio leku w zdrowej ludzkiej tkance mózgowej przy terapeutycznych dawkach. Oto co wspiera dowód, czego nie, i kto powinien się nad tym zastanowić.
This page is available in