Urolithin A przyciąga całą uwagę, ale jego mniej znany brat, urolithin D, wykazał ochronne działanie na mózg starzejących się myszy. W modelu starzenia wywołanym D‑galaktozą doustny urolithin D poprawił wyniki pamięciowe i zmniejszył uszkodzenia hipokampu, wiążąc to z szlakiem AMPK‑PGC‑1α‑SIRT3 oraz markerami mitofagii. Eksperymenty komórkowe pokazały, że blokada AMPK lub PGC‑1α wymazała ten efekt. Badanie opiera się jednak na modelu chemicznie indukowanego starzenia u myszy oraz testach in vitro, nie ma danych klinicznych i nie porównano urolithinu D z urolithinem A. Oto, co to oznacza, skąd pochodzą urolithiny i co można (a czego nie należy) zrobić w międzyczasie.
This page is available in