Aktywny składnik Ozempicu wydłuża życie starszych myszy – dlaczego?
Semaglutyd, aktywny składnik leków Ozempic i Wegovy, wydłużył życie starszych myszy‑samic w nowym badaniu opublikowanym w *Nature* przez naukowców z UC Berkeley. Leczenie rozpoczęto w wieku 20 miesięcy i odtworzyło wiele korzyści związanych z ograniczeniem kalorii. W bezpośrednim porównaniu lek przewyższył dopasowane ograniczenie kalorii pod względem ciekawości eksploracyjnej, pamięci przestrzennej i kontroli glukozy. Badanie dotyczyło wyłącznie myszy samic i nie daje wskazówek dotyczących dawkowania u ludzi. Oto, co sugerują wyniki i czego nie oznaczają.
Semaglutyd w wysokiej dawce i mięsień uda: co pokazuje MRI
Nowa podanaliza MRI z badania STEP UP przyjrzała się, co 72‑tygodniowe stosowanie semaglutydy w dawce 7,2 mg robi z masą ciała, w tym z mięśniami ud. Utrata tkanki tłuszczowej była duża – około 11 litrów w porównaniu z placebo – a infiltracja tłuszczowa w mięśniu uda znacznie spadła. Objętość mięśnia uda zmniejszyła się o ok. 1,1 l, co nie osiągnęło istotności statystycznej (p = 0,07), ale przedział ufności wskazuje na możliwą utratę. W badaniu wzięło udział tylko 55 uczestników z MRI, w tym zaledwie sześć w grupie placebo, a badanie było wspierane przez Novo Nordisk, więc wyniki są sugestywne, ale nie rozstrzygające.
Semaglutyd nie zmniejsza ludzkich komórek mięśniowych – dlaczego więc dochodzi do utraty mięśni?
Czy semaglutyd naprawdę podjada twoje mięśnie? Nowe badanie opublikowane w *GeroScience* poddało lek bezpośrednio pierwotnym ludzkim komórkom mięśniowym pobranym od starszych dorosłych z otyłością – nie wykazały one zaniku. Nie uruchomiono genów atroficznych, nie pojawiły się niepokojące zmiany w sekretonie, a GIP nawet zwiększył grubość miofibryli po ośmiu dniach. Semaglutyd nieznacznie obniżył produkcję ATP z glikolizy, a receptory GLP‑1 były ledwo wykrywalne. Wyniki sugerują, że utrata masy beztłuszczowej ma raczej pośrednie przyczyny – deficyt kaloryczny i zmniejszone obciążenie – a nie bezpośredni efekt leku na mięśnie.
Czy Ozempic i Mounjaro powodują depresję? Co wykazało 20 badań
Czy Ozempic i Mounjaro wywołują depresję lub myśli samobójcze? Nowy przegląd systematyczny, obejmujący 20 badań oraz oceny EMA i FDA, wskazuje, że najlepsze dostępne dowody tego nie potwierdzają. Dane z randomizowanych badań, w tym dwie duże meta‑analizy z 2025 r., nie wykazały podwyższonego ryzyka samobójstw, depresji ani lęku przy stosowaniu semaglutydu lub tirzepatidu. Alarmujące sygnały pochodziły z projektów, które nie potrafiły oddzielić wpływu leku od stresu związanego z otyłością, wstępnego ryzyka psychiatrycznego oraz błędów w raportowaniu. Jednak w badaniach wykluczono wielu pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, więc nadal konieczne jest monitorowanie grup wysokiego ryzyka oraz rzadkich, długoterminowych efektów.