Je neemt een NAD+-booster omdat je je moe voelt. Een recente netwerkanalyse suggereert dat dit precies het enige effect is dat ze niet betrouwbaar leveren.

De studie, gepubliceerd in Frontiers in Nutrition door Gao en collega‑onderzoekers van de Beijing Sport University, vergeleek verschillende NAD+-precursors op diverse uitkomstmaten die met vermoeidheid te maken hebben. Ze ontdekten dat de supplementen elk een ander effect hebben, maar dat geen van de stoffen een duidelijk verlichtende werking op vermoeidheid laat zien.

De studie: wat is precies gedaan?

Het team voerde een systematische review en een netwerk‑meta‑analyse uit volgens de PRISMA‑NMA‑richtlijnen en registreerde de protocollen in PROSPERO (CRD420251237193). Een netwerk‑meta‑analyse maakt het mogelijk om behandelingen met elkaar te rangschikken, zelfs als er weinig directe vergelijkingen tussen studies beschikbaar zijn.

Inclusie: 27 studies (25 gerandomiseerde gecontroleerde trials en 2 quasi‑experimentele studies)
Deelnemers: in totaal 1.599 volwassen personen
Stoffen: nicotinamide‑riboside (NR), nicotinamide‑mononucleotide (NMN), NADH en nicotinamide (NAM)
Uitkomstdomeinen: waargenomen vermoeidheid, cognitieve prestaties, sportprestaties (uithoudingsvermogen en kracht), kwaliteit van leven (QoL) en slaapkwaliteit

Resultaten worden gerapporteerd als gestandaardiseerde gemiddelde verschillen (SMD); hogere waarden duiden op een groter effect. De rangschikking werd bepaald met behulp van SUCRA‑scores. De auteurs geven aan geen commerciële of financiële belangenconflicten te hebben.

Rangschikking per domein

De auteurs betogen dat het antwoord op de vraag "welke booster werkt?" afhangt van het doel dat je voor ogen hebt.

Uithoudingsvermogen: NMN pakt het, en het effect neemt toe met de dosis

NMN toonde een dosis‑afhankelijke verbetering in uithoudingsvermogen:

Middeldosis: SMD = 0,66 (95 %‑CI 0,09–1,23)
Hogedosis: SMD = 1,02 (95 %‑CI 0,43–1,60)

Volgens gangbare criteria wordt een SMD van ongeveer 1,0 beschouwd als een groot effect, waardoor dit een opvallende bevinding is. De betrouwbaarheidsintervallen zijn echter breed, vooral bij de middeldosis, waar de ondergrens bijna op nul ligt.

Cognitie: NADH levert de meeste winst, met een belangrijke kanttekening

NADH gaf de sterkste verbetering in cognitieve prestaties (SMD = 1,50, 95 %‑CI 0,82–2,19), maar vooral in cohorten met reeds bestaande cognitieve achteruitgang. De auteurs wijzen erop dat dit resultaat gevoelig is voor invloedrijke studies; het weglaten van één of enkele trials kan het effect aanzienlijk verkleinen of zelfs laten verdwijnen. Het is dus een veelbelovend signaal, maar nog geen definitieve conclusie, en het geldt vooral voor mensen met een cognitieve aandoening, niet voor gezonde volwassenen die simpelweg een mentale boost zoeken.

Kwaliteit van leven: gematigde winst, voornamelijk door NMN

QoL verbeterde matig, en dat vooral dankzij NMN:

Hogedosis: SMD = 0,56 (95 %‑CI 0,14–0,98)
Lagedosis: SMD = 0,45 (95 %‑CI 0,11–0,78)

De twee dosiscategorieën lijken qua effect vergelijkbaar, waardoor er geen duidelijk dosis‑respons patroon zichtbaar is zoals bij uithoudingsvermogen.

Kracht: geen effect

Neuromusculaire kracht bleef ongewijzigd. Wat NMN ook deed voor het uithoudingsvermogen, het had geen invloed op de maximale kracht.

De verrassing: vermoeidheid en slaap bleven onveranderd

De belangrijkste negatieve bevinding is dat geen enkele precursor een significant effect had op waargenomen vermoeidheid of slaapkwaliteit.

NAD+-boosters worden vaak gepromoot als energie‑supplementen, omdat een disfunctie in het NAD+-afhankelijke energiemetabolisme wordt gezien als een belangrijke oorzaak van vermoeidheid. Toch rapporteerden deelnemers in de samengevoegde data zich niet minder moe, ondanks de gemeten verbetering in uithoudingsvermogen bij NMN.

De auteurs beschrijven vermoeidheid als een multidimensionaal verschijnsel met cognitieve, fysieke en subjectieve componenten. Een supplement kan één component veranderen zonder de andere te beïnvloeden. De data suggereren dat NAD+-precursors het fysieke vermogen kunnen verhogen zonder dat de dagelijkse subjectieve vermoeidheidsgevoelens veranderen.

Waarom dit gebeurt is onduidelijk; mogelijke verklaringen zijn onder andere:

Subjectieve vermoeidheidsscores zijn gevoelig voor meetruis;
De studiedeelnemers waren mogelijk niet ernstig vermoeid;
Veel trials waren klein van opzet;
De supplementen beïnvloeden simpelweg de subjectieve beleving van moe niet.

En wat met NR?

NR is wellicht de meest besproken precursor, maar de samenvatting meldt geen opvallende winst in één van de getestte domeinen. Dat betekent niet dat NR zinloos is; de volledige paper moet worden geraadpleegd voor een gedetailleerde weergave van de resultaten. In de abstract komen alleen de duidelijkste signalen naar voren: NMN voor uithoudingsvermogen en QoL, NADH voor cognitie.

Belangrijke beperkingen

Heterogene, overwegend kleine trials. Het combineren van verschillende populaties, doseringen, behandelingsduur en meetinstrumenten vergroot de onzekerheid.
Dosiscategorieën gedefinieerd door de auteurs. De abstractie geeft geen exacte milligram‑cut‑offs voor “laag”, “middel” en “hoog”. Als indicatie liggen de gebruikte NMN‑doses vaak tussen de 250 – 1 200 mg per dag.
Cognitief resultaat van NADH is fragiel en beperkt tot cognitief aangetaste groepen.
Gemengde opzet. Twee van de 27 studies waren quasi‑experimenteel en niet gerandomiseerd.
Indirecte vergelijkingen. Een netwerk‑meta‑analyse rangschikt behandelingen deels via inferentie; de rangschikking is daarom geen vervanging voor een grote, directe vergelijking.

Praktische take‑aways

Dosis: Het sterkste bewijs is de dosis‑respons voor NMN op uithoudingsvermogen, met een groter effect bij hogere doses. Controleer de volledige tekst of de individuele trials voor specifieke doseringen; meer is niet automatisch veiliger.

Timing: De abstractie behandelt niet het tijdstip van inname, de relatie met maaltijden of training, dus er is momenteel geen evidence‑based advies over timing.

Wie er mogelijk baat bij heeft:

Volwassenen die hun uithoudingsvermogen willen verbeteren – hier gaf NMN het duidelijkste signaal;
Personen die een bescheiden kwaliteit‑van‑leven‑boost zoeken, met realistische verwachtingen;
Klinisch onderzoekers of patiënten met cognitieve achteruitgang die NADH willen onderzoeken als experimentele optie.

Wie sceptisch moet blijven:

Iedereen die een NAD+-booster koopt om zich minder moe te voelen of beter te slapen – er is geen bewezen effect;
Iedereen die op een sterke toename in kracht hoopt – kracht bleef onveranderd;
Zwangere of zogende personen, en mensen met een medische aandoening of die medicijnen gebruiken, moeten altijd eerst een arts raadplegen (algemene voorzorgsmaatregel, geen bevinding van deze studie).

Conclusie

Deze analyse ondersteunt een veel bescheidener verhaal dan de marketingbeloftes. NMN heeft de sterkste evidentie voor een verbetering van uithoudingsvermogen, met een bescheiden effect op de kwaliteit van leven. NADH toont een voorlopig positief signaal voor cognitieve prestaties, maar alleen bij mensen met een bestaande beperking. Geen van de onderzochte precursors leverde meetbare verbetering in de subjectieve beleving van vermoeidheid of slaap. De auteurs pleiten voor een precisie‑aanpak waarbij de juiste stof, dosis en populatie worden afgestemd op het gewenste resultaat.

NMN vs NR vs NADH: één verbetering in uithoudingsvermogen, geen verlichting van vermoeidheid