BPC‑157 ਅਤੇ ਟੈਂਡਨ ਮੁਰੰਮਤ: FAK‑Paxillin ਖੋਜ ਕੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਕੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੀ
BPC‑157 ਇਕ 15 ਐਮੀਨੋ‑ਐਸਿਡਾਂ ‘ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਪੈਪਟਾਈਡ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਹੀਲਿੰਗ ਪੈਪਟਾਈਡ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਨਲਾਈਨ ਬਾਇਓ‑ਹੈਕਿੰਗ ਅਤੇ ਖੇਡ‑ਚੋਟ ਦੀਆਂ ਗੱਲ‑ਬਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੁਣ ਇਕ ਮੂਲ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਹੌਸਲਾ‑ਅਫ਼ਜ਼ਾਈ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਛੋਟੇ‑ਪੈਮਾਨੇ ਦੇ ਪ੍ਰੀ‑ਕਲਿਨਿਕਲ ਅਧਿਐਨ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਉਲਲੇਖਿਤ ਮਕੈਨਿਜ਼ਮ ਵਾਲਾ ਪੇਪਰ Journal of Applied Physiology ਵਿੱਚ 2011 ਵਿੱਚ ਚਾਂਗ ਆਦਿ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪੈਪਟਾਈਡ ਕਿਵੇਂ ਟੁੱਟੀ ਟੈਂਡਨ ਦੀ ਠੀਕ‑ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੂੜ੍ਹੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਸੈਲ ਦੀ ਹਿਲਚਲ ਅਤੇ ਜੀਵਨਸ਼ੀਲਤਾ ਵੱਲ ਸੀਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਸੈਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾਉਣ ‘ਤੇ। ਅਧਿਐਨ ਇਹ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੈਲ‑ਕਲਚਰ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਲੀਨੀਕਲ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਗਲਤ ਨ੍ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
BPC‑157 ਕਿਹੜਾ ਪਦਾਰਥ ਹੈ?
BPC‑157 ਇੱਕ ਪੈਂਟਾਡੀਕੇਪੈਪਟਾਈਡ ਹੈ—ਅਰਥਾਤ 15 ਐਮੀਨੋ ਐਸਿਡਾਂ ‘ਤੇ ਬਣਿਆ। ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਗੈਸਟ੍ਰਿਕ ਜੂਸ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਬਾਡੀ ਪ੍ਰੋਟੈਕਸ਼ਨ ਕੰਪਾਊਂਡ (BPC) ਦੀ ਅਧੂਰੀ ਕ੍ਰਮਬੱਧਤਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪਸ਼ੂ‑ਪਰਖਾਂ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਇਹ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਚੋਟਾਂ, ਉੱਦਾਹਰਨ ਲਈ ਚੂਹੇ ਦੀ ਅਕੀਲੀਜ਼ ਟੈਂਡਨ ਦੀ ਕਟਾਈ, ਦੀ ਠੀਕ‑ਕਰਨ ਦੀ ਗਤੀ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਸਵਾਲ ਉੱਠਦਾ ਹੈ: ਪੈਪਟਾਈਡ ਸੈਲ‑ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? 2011 ਦੀ ਤਾਈਵਾਨੀ ਖੋਜ ਇਸਦਾ ਜਵਾਬ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਖੋਜਕਰਤਿਆਂ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਖੋਜ ਟੀਮ ਨੇ ਚੂਹੇ ਦੀ ਅਕੀਲੀਜ਼ ਟੈਂਡਨ ਨੂੰ ਵਰਤਿਆ। ਛੋਟੇ‑ਛੋਟੇ ਟੈਂਡਨ ਟੁਕੜਿਆਂ (ਟੈਂਡਨ ਇਕਸਪਲਾਂਟ) ਨੂੰ BPC‑157 ਜਾਂ ਪਲੇਸਿਬੋ ਨਾਲ ਕਲਚਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਾਈਬਰੋਬਲਾਸਟ ਦੀ ਆਉਟਗਰੋਥ, ਪ੍ਰੋਲੀਫਰੇਸ਼ਨ, ਆਕਸੀਡੇਟਿਵ ਸਟ੍ਰੈੱਸ ਹੇਠ ਜੀਵਨਸ਼ੀਲਤਾ, ਮਾਈਗ੍ਰੇਸ਼ਨ, ਫੈਲਣਾ, ਸਾਇਟੋਸਕੇਲੇਟਨ ਬਦਲਾਅ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਿਗਨਲਿੰਗ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵੇਖਿਆ।
ਸਭ ਕੁਝ ਇਨ‑ਵਿਟ੍ਰੋ ਮਾਡਲ ‘ਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—ਕਲਚਰ ਡਿਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸੈਲ ਜਾਂ ਟਿਸ਼ੂ ਟੁਕੜੇ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਜੀਵਵਿੱਧੀ ਦੇ ਮਾਹੌਲ (ਖੂਨ ਦੀ ਸਪਲਾਈ, ਇਮਿਊਨ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ, ਮਕੈਨਿਕਲ ਲੋਡ ਆਦਿ) ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ। ਇਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਹਾਲਤਾਂ ‘ਚ ਚੂਹੇ ਦੇ ਸੈਲਾਂ ‘ਤੇ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਨੁੱਖੀ ਚੋਟ‑ਲੱਗੇ ਟੈਂਡਨ ‘ਚ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਦੀ ਕੋਈ ਗਰੰਟੀ ਨਹੀਂ।
ਮੁੱਖ ਨਤੀਜੇ
ਆਉਟਗਰੋਥ
BPC‑157 ਨੇ ਟੈਂਡਨ ਇਕਸਪਲਾਂਟ ਤੋਂ ਫਾਈਬਰੋਬਲਾਸਟ ਦੀ ਆਉਟਗਰੋਥ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ। ਫਾਈਬਰੋਬਲਾਸਟ ਉਹ ਸੈਲ ਹਨ ਜੋ ਟੈਂਡਨ ਦੇ ਕੋਲਾਜਨ‑ਰਿਚ ਮੈਟਰਿਕਸ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਰੀਮੋਡਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇਜ਼ ਆਉਟਗਰੋਥ ਇੱਕ ਠੀਕ‑ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦਾ ਸੰਭਾਵੀ ਸੰਕੇਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੋਲੀਫਰੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਕੋਈ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ
MTT ਐਸੇ ਨਾਲ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ BPC‑157 ਨੇ ਫਾਈਬਰੋਬਲਾਸਟ ਦੀ ਪ੍ਰੋਲੀਫਰੇਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਗਲਤ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਪੈਪਟਾਈਡ ਸੈਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਟ੍ਰੈੱਸ ਹੇਠ ਜੀਵਨਸ਼ੀਲਤਾ
ਜਦੋਂ ਸੈਲਾਂ ਨੂੰ ਹਾਈਡਰੋਜਨ ਪਰਆਕਸਾਈਡ (ਆਕਸੀਡੇਟਿਵ ਸਟ੍ਰੈੱਸਰ) ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ BPC‑157‑ਲਗੇ ਸੈਲਾਂ ਨੇ ਕਾਫੀ ਵਧੀਆ ਜੀਵਨਸ਼ੀਲਤਾ ਦਿਖਾਈ। ਚੋਟ‑ਲੱਗੀ ਟਿਸ਼ੂ ਵਿੱਚ ਆਕਸੀਡੇਟਿਵ ਸਟ੍ਰੈੱਸ ਆਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਸੰਭਵਤ: ਪ੍ਰਾਇੋਗਿਕ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਹਜੇ ਵੀ ਇਨ‑ਵਿਟ੍ਰੋ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਹੈ।
ਮਾਈਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਫੈਲਣਾ
ਟਰਾਂਸਵੈਲ ਫਿਲਟਰ ਐਸੇ ਵਿੱਚ BPC‑157 ਨੇ ਡੋਜ਼‑ਡਿਪੈਂਡੈਂਟ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਫਾਈਬਰੋਬਲਾਸਟ ਦੀ ਮਾਈਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਧਾਈ। ਇਸ ਨਾਲ ਸੈਲਾਂ ਦੇ ਡਿਸ਼ ‘ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਫੈਲਣ ਦੀ ਗਤੀ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੋਈ, ਅਤੇ F‑actin ਦੀ ਬਣਤਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ—ਸਾਇਟੋਸਕੇਲੇਟਨ ਤਬਦੀਲੀ ਜੋ ਸੈਲ ਦੀ ਹਿਲਚਲ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
FAK‑Paxillin ਮਾਰਗ
ਪੇਪਰ ਦੇ ਮਕੈਨਿਜ਼ਮ ਖੋਜ ਦਾ ਕੇਂਦਰ FAK (Focal Adhesion Kinase) – Paxillin ਸਿਗਨਲਿੰਗ ਮਾਰਗ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਫੋਕਲ ਐਡਹੀਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਸੈਲ ਆਪਣੀ ਆਸ‑ਪਾਸੀ ਐਕਸਟ੍ਰਾਓਸਲੇਲ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ (ECM) ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਕੈਨੀਕਲ ਜਾਂ ਕੈਮੀਕਲ ਸੰਕੇਤ ਭੇਜਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸਟਰਨ ਬਲੌਟ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ (Western blot) ਨਾਲ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਕਿ BPC‑157 ਡੋਜ਼‑ਡਿਪੈਂਡੈਂਟ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ FAK ਅਤੇ Paxillin ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਫਾਸਫੋਰਿਲੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਹਰ ਇਕ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੀ ਕੁੱਲ ਮਾਤਰਾ ਇਕੋ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਪੈਪਟਾਈਡ ਮੌਜੂਦਾ ਪ੍ਰੋਟੀਨਾਂ ਨੂੰ “ਚਾਲੂ” ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਤਪਾਦਨ ਵਧਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ। ਲੇਖਕ ਸੁਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਾਈਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਫੈਲਣ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੰਭਵਤ: FAK‑Paxillin ਸਰਗਰਮੀ ਰਾਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬਦ “ਸੰਭਵਤ” ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਅਧਿਐਨ BPC‑157 ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਅਤੇ ਇਸ ਮਾਰਗ ਦੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿ ਇਹ ਇਕੱਲਾ ਜਾਂ ਮੁੱਖ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਰੀਸੈਪਟਰ ਜਾਂ ਉੱਪਰੀ ਟਰਿਗਰ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਮਨੁੱਖੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਸਬੂਤ ਕਿਉਂ ਕਮੀ ਹਨ?
- ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਅਤੇ ਸੈਟਿੰਗ – ਅਧਿਐਨ ਰੈਟ‑ਡਿਰਾਈਵਡ ਟੈਂਡਨ ਟਿਸ਼ੂ ਅਤੇ ਇਨ‑ਵੀਟ੍ਰੋ ਸੈਲਾਂ ‘ਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕਲਚਰ ਕੀਤੇ ਫਾਈਬਰੋਬਲਾਸਟ ਨੂੰ ਖੂਨ ਦੀ ਸਪਲਾਈ, ਇਮਿਊਨ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ, ਮਕੈਨਿਕਲ ਲੋਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਟਿਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਟੈਂਡਨ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
- ਮਕੈਨਿਜ਼ਮ, ਨਾ ਕਿ ਕਾਰਜ – ਪੇਪਰ ਸੈਲ‑ਪੱਧਰੀ ਵਿਹਾਰ (ਮੂਵਮੈਂਟ, ਜੀਵਨਸ਼ੀਲਤਾ) ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਟੈਂਡਨ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਜਾਂ ਠੀਕ‑ਕਰਨ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਾਪ।
- ਮਨੁੱਖੀ ਟ੍ਰਾਇਲ ਦੀ ਘਾਟ – ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖੀ ਭਾਗੀਦਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। BPC‑157 ‘ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਡਾਟਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਪਲਿਮੈਂਟ ਜਾਂ ਪੈਪਟਾਈਡ ਦੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਦਾਅਵਿਆਂ ਨੂੰ ਕਲੀਨੀਕਲ ਸਬੂਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।
- ਡੋਜ਼‑ਡਿਪੈਂਡੈਂਟ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਖੁਰਾਕ ਨਾਲ ਨਾ ਜੋੜੋ – ਇਨ‑ਵਿਟ੍ਰੋ ਡੋਜ਼‑ਰਿਸਪੌਂਸ ਨੂੰ ਸੀਧਾ ਮਨੁੱਖੀ ਡੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖੁਰਾਕ ਸਿਫ਼ਾਰਿਸ਼ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਹਾਲਤ
BPC‑157 ਅਮਰੀਕਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਦਵਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। U.S. FDA ਇਸਨੂੰ “ਬਲਕ ਡਰੱਗ ਸਬਸਟੈਂਸ” ਦੀ ਸੂਚੀ ‘ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ‘ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੰਬੰਧੀ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਦਰਜ ਹਨ (ਸੀਮਿਤ ਟੌਕਸਿਕੋਲੋਜੀ, ਸੰਭਾਵੀ ਇਮਿਊਨੋਜੈਨਿਕਿਟੀ, ਅਸ਼ੁੱਧੀਆਂ)। ਵਰਲਡ ਐਂਟੀ‑ਡੋਪਿੰਗ ਏਜੈਂਸੀ (WADA) ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਗੈਰ‑ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਪਦਾਰਥ ਵਜੋਂ ਮਨਾਹੀ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮੁਕਾਬਲਤੀਆਂ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਲਈ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਨਲਾਈਨ “ਰਿਸਰਚ ਕੇਮਿਕਲਜ਼” ਵਜੋਂ ਵੇਚੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਉਤਪਾਦ ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਜਾਂ ਸਟੀਰੀਲਿਟੀ ਦੇ ਮਿਆਰ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਜਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ‘ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅੱਗਲੇ ਕਦਮ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਚਾਂਗ ਦੀ ਖੋਜ ਬੁਨਿਆਦੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਇੱਕ ਲਾਭਕਾਰੀ ਟੁਕੜਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ BPC‑157 ਦੇ ਟੈਂਡਨ‑ਸੰਬੰਧੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੈਲ ਦੀ ਮਾਈਗ੍ਰੇਸ਼ਨ, ਸਾਇਟੋਸਕੇਲੇਟਨ ਡਾਇਨੈਮਿਕਸ, ਅਤੇ ਸਟ੍ਰੈੱਸ‑ਰੋਧ ਨੂੰ FAK‑Paxillin ਸਿਗਨਲਿੰਗ ਰਾਹੀਂ ਵਧਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਸੈਲਾਂ ਦੀ ਵੰਡ (ਪ੍ਰੋਲੀਫਰੇਸ਼ਨ) ਨੂੰ।
ਪੈਪਟਾਈਡ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਸਦੀਕ ਲਈ ਹੇਠਲੇ ਕਦਮ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹਨ:
- ਮੌਲਿਕ ਟਾਰਗੇਟ ਦੀ ਪਛਾਣ – ਰੀਸੈਪਟਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਮਾਰਗ ਜੋ BPC‑157 ਨੂੰ ਐਕਟੀਵੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
- ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਸੁਤੰਤਰ ਦੁਹਰਾਈ – ਹੋਰ ਲੈਬੋਰੇਟਰੀਆਂ ‘ਚ ਅਧਿਐਨ।
- ਪਸ਼ੂ‑ਮਾਡਲ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜੀ ਔਟਪੁੱਟ – ਟੈਂਡਨ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਠੀਕ‑ਕਰਨ ਸਮਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਮਾਪ।
- ਅਖੀਰਕਾਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੇ, ਕੰਟਰੋਲਡ ਮਨੁੱਖੀ ਟ੍ਰਾਇਲ – ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਕੜੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਨਾਲ।
ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸਭ ਸਬੂਤ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, BPC‑157 ਇਕ ਇਨਵੇਸਟਿਗੇਸ਼ਨਲ ਪੈਪਟਾਈਡ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਕਲਿਨਿਕਲ ਪ੍ਰੋਫ਼ਾਈਲ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ ਪਰ ਕਲਿਨਿਕਲ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਅਨੁਮਤ ਨਹੀਂ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਟੈਂਡਨ ਚੋਟ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਯੋਗਯੋਗ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਸਥਾਪਿਤ ਸੰਭਾਲ ‘ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰੇ, ਨਾ ਕਿ ਸੈਲ‑ਕਲਚਰ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ‘ਤੇ।
