ਯੂਰੋਲਿਥਿਨ A ਨੇ 4 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਮਨੀਆਂ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੁਧਾਰੀ, ਪਰ ਦਿਮਾਗ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ
ਸੰਖੇਪ: 40‑64 ਸਾਲ ਦੇ 50 ਮੋਟੇ ਵਯਸਕਾਂ ’ਤੇ ਕੀਤੀ ਡਬਲ‑ਬਲਾਈਂਡ ਟਰਾਇਲ ਨੇ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਦਿਨ ਵਿੱਚ 1,000 ਮਿਗਰਾਮ ਯੂਰੋਲਿਥਿਨ A ਚਾਰ ਹਫ਼ਤੇ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਨਤੀਜਾ — ਬਰੈਕੀਅਲ ਆਰਟਰੀ ਫਲੋ‑ਮੀਡੀਏਟਡ ਡਾਈਲੇਸ਼ਨ (FMD) — ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੁਧਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਪੈਰੀਫੀਰਲ ਮਾਈਕਰੋਵੈਸਕੁਲਰ ਮੈਪਿੰਗ ਵੀ ਉਹੀ ਰਹੀ। ਪਰ ਟਾਸਕ‑ਇਵੋਕਡ ਸੈਰੋਵੈਸਕੁਲਰ ਹਿਮੋਡਾਇਨਾਮਿਕ ਜਵਾਬ ਯੂਰੋਲਿਥਿਨ A ‘ਚ ਪਲੇਸਿਬੋ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫੀ ਵੱਧ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਟਾਸਕ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਇਹ ਦਿਮਾਗੀ ਨਤੀਜਾ ਛੋਟੀ, ਥੋੜੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਵਾਲੀ ਟਰਾਇਲ ਦੀ ਸੈਕੰਡਰੀ ਔਟਕਮ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇਕ ਸੰਕੇਤ ਹੈ, ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ। ਹੇਠਾਂ ਡੇਟਾ ਕੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਕੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ, ਅਤੇ ਸਪਲੀਮੈਂਟ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਸਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ।
ਸੰਖੇਪ ਵਰਜਨ
- ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਐਂਡਪੋਇੰਟ: ਨੱਲ। ਬਰੈਕੀਅਲ ਆਰਟਰੀ FMD ਵਿੱਚ UA ਅਤੇ ਪਲੇਸਿਬੋ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।
- ਪੈਰੀਫੀਰਲ ਸੈਕੰਡਰੀ ਆਉਟਕਮ: ਵੀ ਨੱਲ। ਹੱਥ ਅਤੇ ਉਂਗਲ ਦੀ ਮਾਈਕਰੋਵੈਸਕੁਲਰ ਮੈਪਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੋਈ ਇਲਾਜ‑ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
- ਦਿਮਾਗੀ ਸੰਕੇਤ: ਸਕਾਰਾਤਮਕ, ਪਰ ਸੈਕੰਡਰੀ। ਟਾਸਕ‑ਇਵੋਕਡ ਸੈਰੋਵੈਸਕੁਲਰ ਹਿਮੋਡਾਇਨਾਮਿਕ ਜਵਾਬ UA ਨਾਲ ਪਲੇਸਿਬੋ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫੀ ਵੱਧ ਸੀ, ਪਰ ਟਾਸਕ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।
- ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ: ਠੀਕ। ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਸਪਲੀਮੈਂਟੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਸੰਭਵਤੌਰ ‘ਤੇ ਲਾਗੂ ਯੋਗ ਦੱਸਿਆ।
- ਫੈਸਲਾ: ਹਾਈਪੋਥੀਸਿਸ‑ਜਨਰੇਟਿੰਗ। ਇਹ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਕਿ UA ਧਮਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਾਗ਼ਨੀ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੋਟਾਪੇ ਵਿੱਚ ਯੂਰੋਲਿਥਿਨ A ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਿਉਂ?
ਮੋਟਾਪਾ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਮੱਧ‑ਉਮਰ ਦੇ ਜਿਆਦਾਤਰ ਵਯਸਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਇਕ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਧਮਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਐਂਡੋਥੀਲਿਅਲ ਕੋਸ਼ਿਕਾਂ ਦੀ ਮਾਈਟੋਕਾਂਡਰੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਐਂਡੋਥੀਲਿਅਲ ਫੰਕਸ਼ਨ ਘਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਰਡੀਓਵਾਸਕੁਲਰ ਖਤਰਾ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਯੂਰੋਲਿਥਿਨ A ਇੱਕ ਮੇਟਾਬੋਲਾਈਟ ਹੈ ਜੋ ਗੱਟ ਮਾਇਕਰੋਬੀਅਲ ਤੋਂ, ਕੁਝ ਨੱਟ ਅਤੇ ਬੈਰੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੌਲੀਫੀਨੋਲਜ਼ ਤੋਂ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਇਹ ਯੋਗਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਾਵੇ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸਪਲੀਮੈਂਟ ਵਜੋਂ ਵੇਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਈਟੋਫੈਗੀ ਐਕਟੀਵੇਟਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਖਰਾਬ ਮਾਈਟੋਕਾਂਡਰੀਆ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੈੱਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨੁੱਖੀ ਖੋਜਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਈਟੋਕਾਂਡਰੀ ਸਿਹਤ ’ਚ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਓਕਲਾਹੋਮਾ ਦੀ ਟੀਮ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਸੈਲੂਲਰ ਵਾਅਦਾ ਮੋਟਾਪੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸਕੁਲਰ ਫੰਕਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਹੀਂ।
ਟਰਾਇਲ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲੀ
ਇਹ ਅਧਿਐਨ ਇਕੋ‑ਸਾਈਟ, ਡਬਲ‑ਬਲਾਈਂਡ, ਪਲੇਸਿਬੋ‑ਕੰਟਰੋਲਡ, ਰੈਂਡਮਾਈਜ਼ਡ ਟਰਾਇਲ ਸੀ, ਜੋ University of Oklahoma Health Campus ’ਚ ਅਕਤੂਬਰ 2023 ਤੋਂ ਮਈ 2025 ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ।
| ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ | ਵੇਰਵਾ |
|---|---|
| ਭਾਗੀਦਾਰ | 50 ਵਯਸਕ, ਉਮਰ 40‑64, BMI ≥ 30 |
| ਔਸਤ ਉਮਰ | 50.7 ਸਾਲ |
| ਔਸਤ BMI | 38.3 |
| ਲਿੰਗ | 74 % ਔਰਤਾਂ |
| ਇੰਟਰਵੇਂਸ਼ਨ | 1,000 ਮਿਗਰਾਮ UA ਦਿਨ ਇਕ ਵਾਰ, ਜਾਂ ਪਲੇਸਿਬੋ, 1:1 ਰੈੰਡਮਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ |
| ਅਵਧੀ | ਲਗਭਗ 28 ਦਿਨ |
| ਡਰੌਪ‑ਆਉਟ | 7 ਭਾਗੀਦਾਰ (14 %) |
| ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਆਉਟਕਮ | ਬਰੈਕੀਅਲ ਆਰਟਰੀ FMD ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ |
| ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ | ਇੰਟੈਂਟ‑ਟੂ‑ਟਰੀਟ |
FMD ਇੱਕ ਮਿਆਰੀ ਅਲਟਰਾਸਾਊਂਡ ਟੈਸਟ ਹੈ ਜੋ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਮਨੀ ਖੂਨ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਣ ‘ਤੇ ਕਿੰਨੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸਤਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਘੱਟ ਮੁੱਲ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਐਂਡੋਥੀਲਿਅਲ ਸਿਹਤ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਧਮਨੀਆਂ ‘ਚ ਕੀ ਹੋਇਆ
ਕੋਈ ਵੀ ਅੰਕੜਾ‑ਗਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਕੰਟਰੋਲ ਗਰੁਪ ਦੀ FMD 0.3 % ਵਧੀ, ਜਦਕਿ UA ਗਰੁਪ ਦੀ 1.3 % ਵਧੀ। ਪਰ ਸਟੈਂਡਰਡ ਡਿਵੀਏਸ਼ਨ (5.1 % ਅਤੇ 7.6 %) ਇਨ੍ਹਾਂ ਫ਼ਰਕਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਫ਼ਰਕ ਸ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਗੈਰ‑ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੈਰੀਫੀਰਲ ਮੈਪਿੰਗ ਨੇ ਵੀ ਉਹੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ। ਹੱਥ ਦੇ ਡੋਰਸਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੀਐਕਟਿਵ ਹਾਇਪਰਮੀਆ‑ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਪਰਫਿਊਜ਼ਨ, ਇਕਿਊਟ ਰੀ‑ਪੈਰਫਿਊਜ਼ਨ ਅਤੇ ਉਂਗਲ ਦੀ ਰੀਐਕਟਿਵ ਹਾਇਪਰਮੀਆ ਇੰਡੈਕਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਇਲਾਜ‑ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਵੱਖ‑ਵੱਖ ਟੂਲਾਂ ਨੇ ਇਕੋ ਨਤੀਜਾ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਛੋਟੀ ਨਮੂਨਾ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮਾਪ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਘੱਟ ਹੈ, ਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ।
ਦਿਮਾਗੀ ਖੋਜ
ਸੈਰੋਵੈਸਕੁਲਰ ਨਤੀਜਾ ਹੀ ਚੌਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਟਾਸਕ‑ਇਵੋਕਡ ਹਿਮੋਡਾਇਨਾਮਿਕ ਜਵਾਬਾਂ ਦੇ t‑ਕੋਂਟ੍ਰਾਸਟ ਮੈਪਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਖੋਜਕਾਰਾਂ ਨੇ UA ਗਰੁਪ ਵਿੱਚ ਪਲੇਸਿਬੋ ਨਾਲੋਂ ਕਾਫੀ ਵੱਧ ਜਵਾਬੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੇਖੀ। ਕੰਟਰੋਲ ਗਰੁਪ ਦੀ ਮੀਨ β‑ਕੋਏਫ਼ਿਸਿਅਂਟ –1.43 (SD 5.26) ਸੀ, ਜਦਕਿ UA ਗਰੁਪ ਦੀ 15.53 (SD 13.02) ਸੀ।
ਸਧਾਰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਧਮਨੀ ਦੀ ਖੂਨ‑ਵਹਿਣੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਇੱਕ ਗਿਆਨਾਤਮਕ ਟਾਸਕ ’ਤੇ UA ਲੈ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੀਬਰ ਦਿਖਾਈ। ਇਹ ਨਿਊਰੋਵੈਸਕੁਲਰ ਕਪਲਿੰਗ ਦੀ ਮਾਪ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਸਜਾਗ ਦਿਮਾਗੀ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਖੂਨ ਮਿਲਣਾ।
ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਚੇਤਾਵਨੀ
- ਇਹ ਸੈਕੰਡਰੀ ਆਉਟਕਮ ਸੀ। ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਟਰਾਇਲ ਦਾ FMD ਸੀ। ਸੈਕੰਡਰੀ ਨਤੀਜੇ ਕਈ ਟੈਸਟ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਚਾਂਸ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਖਤਰੇ ‘ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
- ਟਾਸਕ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲੀ। ਵਧੇਰੇ ਹਿਮੋਡਾਇਨਾਮਿਕ ਜਵਾਬ ਨੇ ਟਾਸਕ ਦੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਸ਼ੀਲਤਾ ‘ਚ ਕੋਈ ਸੁਧਾਰ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਇਸਦੀ ਕਾਰਜਿਕ ਮਹੱਤਤਾ ਅਜੇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹੈ।
- ਦੋਵੇਂ ਗਰੁਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਏਬਿਲਟੀ ਵੱਖ‑ਵੱਖ ਸੀ। ਕੰਟਰੋਲ ਗਰੁਪ ਦੀ ਥੋੜੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਮੀਨ ਅਤੇ UA ਗਰੁਪ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਮੀਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਉੱਚ ਵੈਰੀਏਬਿਲਟੀ, ਇਹ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਵੱਡੀ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
- ਛੋਟੀ, ਇਕੋ‑ਸਾਈਟ ਅਧਿਐਨ। 50 ਭਾਗੀਦਾਰ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਔਰਤਾਂ, ਉੱਚ ਔਸਤ BMI – ਇਹ ਸਭ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਆਮਲੋਕੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੈਰੀਫੀਰਲ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ
ਦਿਮਾਗ ‘ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ ਪੈਰੀਫਿਰਲ ਮੈਪਿੰਗ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਗਲਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ UA ਐਂਡੋਥੀਲਿਅਲ ਕੋਸ਼ਿਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਈਟੋਕਾਂਡਰੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਸੁਧਾਰਦਾ ਕਿ ਵਾਸਕੁਲਰ ਲਾਭ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ FMD ਉਹ ਥਾਂ ਹੋਵੇਗੀ ਜਿਸ ‘ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚਾਰ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾ ਦੇਖਣਾ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਕੰਪਰੇਟਿੰਗ ਸਿਸਟਮਿਕ ਵਾਸਕੁਲਰ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਚਾਰ ਹਫ਼ਤੇ ਵੀ ਛੋਟਾ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਵਾਸਕੁਲਰ ਰੀਮੋਡਲਿੰਗ ਅਤੇ ਮੈਟਾਬੋਲਿਕ ਅਡਾਪਟੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਟਰਾਇਲ ਦੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਕਿ ਲੰਬੀ ਮਿਆਦ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਵਿੱਚ ਧਮਨੀਆਂ ’ਤੇ ਕੁਝ ਬਦਲਾਅ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਛੋਟੀ ਟਰਾਇਲ ਵਿੱਚ ਨੁਲ ਨਤੀਜਾ “ਕੋਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ” ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਮੀਦਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਹਾਰਕ ਨਤੀਜੇ
ਡੋਜ਼। ਟਰਾਇਲ ਨੇ UA ਦੀ 1,000 ਮਿਗਰਾਮ ਦਿਨ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਵਰਤੀ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅਧਿਐਨਾਂ ਅਤੇ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਵੇਚੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਉੱਚ ਡੋਜ਼ (ਜਿਵੇਂ Mitopure) ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ‑ਜੁਲਦੀ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਸ ਡੋਜ਼ ਅਤੇ ਫਾਰਮੂਲੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਲਾਗੂ ਹਨ, ਘੱਟ ਡੋਜ਼ ਜਾਂ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਮੁਕਤ ਰੂਪ ‘ਤੇ ਨਹੀਂ।
ਕੌਣ ਲਾਭ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੋਟਾਪੇ ਵਾਲੇ ਮਿਡ‑ਏਜ ਵਯਸਕ। ਜੋ ਲੋਕ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ UA ਧਮਨੀਆਂ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰੇਗਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਟਰਾਇਲ ਤੋਂ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਦਿਮਾਗੀ ਵਾਸਕੁਲਰ ਸਿਹਤ ‘ਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਇਕ ਸੰਕੇਤ ਹੈ, ਪਰ ਕਾਰਵਾਈਯੋਗ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ।
ਕੀ ਉਮੀਦ ਕਰਨੀ? ਚਾਰ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਮਨੀ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਿੱਖਣਯੋਗ ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾ ਰੱਖੋ। ਦਿਮਾਗੀ ਖੂਨ‑ਵਹਿਣੇ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਸਿਰਫ਼ ਰੀਸਰਚ ਇਮੇਜਿੰਗ ’ਚ ਮਿਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਟਾਸਕ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ‘ਚ ਕੋਈ ਸੁਧਾਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਕੋਈ ਸਪਸ਼ਟ ਕਾਗਣੀ ਲਾਭ ਦੀ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ।
ਸੁਰੱਖਿਆ। ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਸੰਭਵ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, 14 % ਡਰੌਪ‑ਆਉਟ ਨਾਲ। ਐਡਵਰਸ ਇਵੈਂਟਸ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰਿਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਇਸ ਲਈ ਪੂਰੇ ਪੇਪਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਦਲ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ ਕਿ UA ਵਜ਼ਨ‑ਕੰਟਰੋਲ, ਵਿਆਯਾਮ, ਖੂਨ‑ਦਾਬ ਠੀਕ ਕਰਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਾਬਤ ਕਾਰਡੀਓਵਾਸਕੁਲਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅੱਗੇ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਨਿਰਣਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸੈਰੋਵੈਸਕੁਲਰ ਪ੍ਰਭਾਵ “ਹੋਰ ਜਾਂਚ ਲਈ ਯੋਗ” ਹੈ। ਅਗਲੇ ਕਦਮ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹਨ: ਵੱਡੀਆਂ ਟਰਾਇਲਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਿਮਾਗੀ ਹਿਮੋਡਾਇਨਾਮਿਕਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਐਂਡਪੋਇੰਟ ਵਜੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਣ, ਲੰਬੀ ਮਿਆਦੀ ਅਵਧੀ, ਅਤੇ ਅਸਲ‑ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਕਾਗ਼ਨੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਮਾਪਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਟਕਮਸ। ਇਹ ਟਰਾਇਲ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਭਾਵ ਮੋਟਾਪੇ ਬਿਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਡੋਜ਼ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।
ਸੰਖੇਪ
ਇਹ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਛੋਟਾ ਅਧਿਐਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੁੱਖ ਸਵਾਲ ‘ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਨੁਲ ਨਤੀਜਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ, ਪਰ ਅਪ੍ਰਮਾਣਿਤ, ਸੈਕੰਡਰੀ ਸੰਕੇਤ ਦਿਮਾਗੀ ਹਿਮੋਡਾਇਨਾਮਿਕਸ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਯੂਰੋਲਿਥਿਨ A ਨੇ ਚਾਰ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਮਨੀ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੁਧਾਰੀ, ਅਤੇ ਦਿਮਾਗੀ ਨਤੀਜਾ ਅਗਲੀ ਖੋਜ ਲਈ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਸਪਲੀਮੈਂਟ ਖਰੀਦ ਕੇ ਕਾਗ਼ਨੀ ਲਾਭ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਨ ਲਈ।
